บทที่ 7

คำอุปมาเรื่องอวน

(มธ 13.47-50)

1. พื้นฐาน

ก. เหมือนกันกับคำอุปมาเรื่องผู้หว่านพืช

2. เนื้อเรื่อง

แผ่นดินสวรรค์เปรียบเหมือนอวนที่ลากอยู่ในทะเล

1) นี่เป็นอวนที่มีระยะทางกว้างถึงครึ่งไมล์ประมาณ 800 เมตร

2) ทะเลนั้นคือโลกที่ต้องการพระกิตติคุณ (มธ 28.19, มก 16.15)

รวมปลาทุกชนิดทั้งดีและชั่ว

ในการประกาศพระกิตติคุณบางครั้งก็มีชนิดเลวที่ติดมากับชนิดดี

ดังเช่นตามที่คำอุปมาเรื่องข้าวละมานสอนเรา

ทั้งที่ดี และ ชั่วก็มาในงานอภิเษกโอรส (มธ 22.10)

เมื่อเต็มแล้วเขาก็ลากขึ้นฝั่ง

อวนจะเต็มเมื่อโครงการแห่งความรอดนั้นถึงความสำเร็จ

การลากขึ้นฝั่งคือการพิพากษาที่จะมา (ข้อ 49)

สังเกตด้วยว่าเมื่อปลายังอยู่ในน้ำ มันก็มีเสรีภาพในการขยับเขยื้อน แต่เมื่อถึงฝั่งแล้วมันก็อยู่ภายใต้การบังคับของผู้อื่น

ง. นั่งเลือกเอาแต่ที่ดีใส่ตะกร้า แต่ที่ไม่ดีนั้นก็ทิ้งเสีย

1) ชาวประมงที่นั่งแยก คือ เหล่าทูตสวรรค์ (ข้อ 49)

1) นั่งเลือก แสดงถึงว่าไม่ใช่รีบร้อนทำลวก ๆ แต่ทำด้วยความระมัดระวัง

2) ไม่ได้บอกถึงลำดับว่าไหนก่อน (ดู มธ 13.30 ข้าวละมานก่อน)

3) ตัวที่ดีก็รักษาเอาไว้ในตะกร้า นี่คือสวรรค์

ก) สัญลักษณ์แทนสวรรค์ เช่น ยุ้งฉาง (มธ 13.30) ปราสาทหลายแห่ง (ยฮ 14.2) ที่อาศัยถาวรเป็น

นิตย์ (ลก 16.9) เมือง (ฮร 11.10, 12.22, วว 3.12, 21.22)

4) แต่ที่ไม่ดีนั้นก็ทิ้งเสีย (บนฝั่งให้มันตาย - ร้องไห้ ข้อ 50)

ก) ตัวที่ไม่ดี คือ คนเหล่านั้นที่ผลิตผลชั่ว (มธ 7.17) และหรือผู้ที่ผลิตผลไม่ดี (มธ 7.18)

3. บทเรียนที่เราเรียนจากคำอุปมานี้

ก. อวนไม่ได้ทำการกีดกั้นดูถูกและเลือกหน้า ดังนั้นการประกาศก็ไม่ควรทำเช่นกัน

ข. เฉพาะผู้เหล่านั้นที่อยู่ในอวน (แผ่นดิน) ถึงจะมีโอกาสอยู่ในตะกร้า

ค. อยู่แต่ในอวนเท่านั้นมันไม่เป็นการเพียงพอ (ดู 2 ตธ 2.20-21)

ง. พระเจ้าจะทรงกำจัดความชั่วจากแผ่นดินของพระองค์